مرگ و آزادی

پرنده را پرواز زاییده غریزه بود

و انسان را عشق زاییده خیال

پنجره باز است.اما نرده ها باقی

روح بزرگ انسانی در تن خود زندانی

گر نرده ها را بر نداری

علاج،تنها مرگ است

گاهی تلخ، و برای صاحبان عقل شیرین تر از زندگانی.

بر تو درود می فرستم ای مرگ

در آن زمان که آزادی را همچون پرنده ای در قفس دیده ام

مرگ با طعم خوش آزادی

..........................

پ.ن: برای مردمان نادان که خود را در دستان فرصت طلبان رها کرده اند متاسفام  برای احمق ها ....

جواب کودکان معصوم را چه کسی خواهد داد به کدام گناه اشک ها یشان جاری است. تنها بخاطر زاده شدن در خانواده با افکار متفاوت باید اینگونه بر انان ستم رود....

برای خودم متاسفام که فکر می کنم زنده هستم فکر می کنم ادم هستم برای ...... متاسفام.

 
 
 
 
 
 
 
/ 0 نظر / 26 بازدید